Bijbel en wetenschap
1.
Moeten we de eerste hoofdstukken van Genesis letterlijk opvatten?
a. Eerst zal ik aantonen dat het boek Genesis als zodanig een boek is dat we letterlijk dienen te verstaan.
a.1. Het Bijbelboek Genesis presenteert zich als een boek dat we letterlijk dienen te lezen. Aanwijzingen hiervoor zijn onder andere de geslachtsregisters en de precieze gegevens wat betreft bijvoorbeeld de leeftijd waarop iemand stierf. In een boek dat symbolisch bedoeld is, zou zoiets ondenkbaar zijn.
a.2. De rest van de Bijbelboeken vat Genesis letterlijk, wat blijkt uit de citaten in andere delen van de Bijbel. Er wordt niet slechts terugverwezen naar gedachten of hoe u het noemen wilt, maar er wordt gerefereerd aan gebeurtenissen die werkelijk hebben plaatsgevonden.
b. Er vanuit gaande dat in ieder geval de hoofstukken vanaf de geschiedenis van Abraham letterlijk bedoeld zijn, wil ik nu aantonen dat de eerste hoofdstukken van Genesis op dezelfde wijze een historisch verslag geven van wat er heeft plaatsgevonden.
b.1.a. De Bijbel zélf gaat er vanuit dat de eerste hoofdstukken van Genesis letterlijk bedoeld zijn. Als we in de Schrift verwijzingen tegenkomen naar deze hoofstukken, spreken ze over concrete gebeurtenissen. (Om een voorbeeld te noemen: de wet der tien geboden.)
b.1.b. Als de eerste hoofdstukken geen concrete gebeurtenissen zouden bevatten, zou het bovendien weinig zinvol zijn om ernaar te verwijzen. Je kunt geen bewijsgrond vinden in iets wat niet echt gebeurd is maar slechts een symbolische betekenis heeft. Een symbolisch verhaal heeft namelijk geen bewijsgrond in zichzelf. Het feit dat de Schrift verwijst naar de eerste hoofdstukken van Genesis, veronderstelt dus dat het gaat om concrete gebeurtenissen (zie boven), maar het wil dus ook zeggen dat het gaat om beslissende gebeurtenissen.
b.2. Genesis 1 pretendeert zelf letterlijk te worden opgevat. Dit blijkt uit de nauwgezette herhaling van de woorden: en het was avond geweest, en het was morgen geweest. Zo legt de Schrift zichzelf uit. Het gaat dus om concrete dagen, anders zou er geen sprake zijn van een avond en een morgen. Dat Genesis 1 (terecht) deze pretenties heeft, wordt ook geïllustreerd door een vergelijken van dit hoofstuk met scheppingsverhalen van andere godsdiensten.
b.3. Het woord 'dag' dat gebruikt wordt wijst vooral op een letterlijke dag van 24 uur.
b.4. Een symbolisch verhaal zou de schepping van de zon aan het begin van de schepping plaatsen, zowel wanneer het verhaal door mensen verzonnen, als wanneer het verhaal geïnspireerd zo zijn door God en zou verwijzen naar een schepping door evolutie.
b.5. Het feit dat de zon pas op de vierde dag geschapen werd, is alleen maar te verstaan, wanneer we Genesis 1 letterlijk nemen.
a. Eerst zal ik aantonen dat het boek Genesis als zodanig een boek is dat we letterlijk dienen te verstaan.
a.1. Het Bijbelboek Genesis presenteert zich als een boek dat we letterlijk dienen te lezen. Aanwijzingen hiervoor zijn onder andere de geslachtsregisters en de precieze gegevens wat betreft bijvoorbeeld de leeftijd waarop iemand stierf. In een boek dat symbolisch bedoeld is, zou zoiets ondenkbaar zijn.
a.2. De rest van de Bijbelboeken vat Genesis letterlijk, wat blijkt uit de citaten in andere delen van de Bijbel. Er wordt niet slechts terugverwezen naar gedachten of hoe u het noemen wilt, maar er wordt gerefereerd aan gebeurtenissen die werkelijk hebben plaatsgevonden.
b. Er vanuit gaande dat in ieder geval de hoofstukken vanaf de geschiedenis van Abraham letterlijk bedoeld zijn, wil ik nu aantonen dat de eerste hoofdstukken van Genesis op dezelfde wijze een historisch verslag geven van wat er heeft plaatsgevonden.
b.1.a. De Bijbel zélf gaat er vanuit dat de eerste hoofdstukken van Genesis letterlijk bedoeld zijn. Als we in de Schrift verwijzingen tegenkomen naar deze hoofstukken, spreken ze over concrete gebeurtenissen. (Om een voorbeeld te noemen: de wet der tien geboden.)
b.1.b. Als de eerste hoofdstukken geen concrete gebeurtenissen zouden bevatten, zou het bovendien weinig zinvol zijn om ernaar te verwijzen. Je kunt geen bewijsgrond vinden in iets wat niet echt gebeurd is maar slechts een symbolische betekenis heeft. Een symbolisch verhaal heeft namelijk geen bewijsgrond in zichzelf. Het feit dat de Schrift verwijst naar de eerste hoofdstukken van Genesis, veronderstelt dus dat het gaat om concrete gebeurtenissen (zie boven), maar het wil dus ook zeggen dat het gaat om beslissende gebeurtenissen.
b.2. Genesis 1 pretendeert zelf letterlijk te worden opgevat. Dit blijkt uit de nauwgezette herhaling van de woorden: en het was avond geweest, en het was morgen geweest. Zo legt de Schrift zichzelf uit. Het gaat dus om concrete dagen, anders zou er geen sprake zijn van een avond en een morgen. Dat Genesis 1 (terecht) deze pretenties heeft, wordt ook geïllustreerd door een vergelijken van dit hoofstuk met scheppingsverhalen van andere godsdiensten.
b.3. Het woord 'dag' dat gebruikt wordt wijst vooral op een letterlijke dag van 24 uur.
b.4. Een symbolisch verhaal zou de schepping van de zon aan het begin van de schepping plaatsen, zowel wanneer het verhaal door mensen verzonnen, als wanneer het verhaal geïnspireerd zo zijn door God en zou verwijzen naar een schepping door evolutie.
b.5. Het feit dat de zon pas op de vierde dag geschapen werd, is alleen maar te verstaan, wanneer we Genesis 1 letterlijk nemen.